Bu yöntem, dönemin denizcileri tarafından yaygın olarak kullanılıyordu. Hatta ABD Hidrografi Dairesi, 1886 yılında yayımladığı “The Use of Oil to Lessen the Dangerous Effect of Heavy Seas” adlı çalışmada çok sayıda kaptanın deneyimlerini bir araya getirerek hangi yağların hangi deniz koşullarında daha etkili olduğunu ayrıntılı şekilde kayıt altına aldı.
ARAŞTIRMALAR DOĞRULADI
Bilim insanlarına göre suyun üzerine yayılan ince yağ tabakası, rüzgarın deniz yüzeyindeki küçük dalgacıkları büyütmesini zorlaştırıyor. Rüzgar yüzeye yeterince tutunamadığı için büyük ve kırılan dalgaların oluşumu da azalıyor. Yağ tabakası özellikle gemilere zarar verebilen köpüklü ve kırılan dalgaların şiddetini düşürerek denizcilere daha güvenli bir alan sağlıyordu.
Proceedings of the Royal Society A dergisinde yayımlanan araştırmada, 1883 yılında İngiliz gemisi Cromer’in kurtarma çalışması incelendi. Araştırmacılar, denize dökülen balık yağının küçük dalgaları bastırarak büyük dalgaların oluşumunu zayıflattığını ortaya koydu.
BENJAMIN FRANKLIN DE DENEDİ
Bu yönteme ilgi duyan isimlerden biri de Benjamin Franklin oldu. Franklin, 18. yüzyılda yaptığı deneylerde göle döktüğü çok az miktardaki yağın su yüzeyine hızla yayıldığını ve dalgaları belirgin şekilde sakinleştirdiğini gözlemledi. Daha sonra bu gözlemlerini Royal Society’ye gönderdiği mektupta ayrıntılı şekilde anlattı.
Günümüzde ise çevresel etkileri nedeniyle denize bilinçli şekilde yağ dökülmesi kabul edilmiyor. Modern gemiler gelişmiş gövde tasarımları, hava tahmin sistemleri ve güvenlik teknolojileri sayesinde fırtınalı denizlerde bu yönteme ihtiyaç duymadan seyir yapabiliyor.
